Adrian Ditcham begint alweer aan zijn zevende editie als parcoursbouwer van Military Boekelo-Enschede. De 55-jarige Engelsman volgde in 2019 zijn landgenote Sue Benson op, die de belangrijke rol van het ontwerpen van hindernissen liefst negentien jaar tot volle tevredenheid vervulde. De Brit presenteert dit keer een parcours, dat in tegenovergestelde richting van de voorgaande jaargangen wordt afgewerkt.
Voor Adrian Ditcham betekent de Military in de Twentse dreven een soort van thuiskomen. In 2019 zei hij al: “Twee jaar geleden kwam ik hier voor het eerst, samen met enkele bevriende parcoursbouwers. Ik vond het meteen al een heel sfeervol evenement. Het is hier totaal verschillend dan bij ons thuis in Engeland. Echt charmant. Het voelt een beetje als een renbaan langs tribunes, alles ligt heel compact bij elkaar. Als je hier eenmaal bent, merk je hoe intens alles is. In Boekelo is er altijd sfeer. Deelnemers en paarden krijgen hier het gevoel van een kampioenschap in een setting die je niet als zodanig ervaart. Ik voel me oprecht vereerd dat ik ben gevraagd hier aan de slag te gaan.”
Dat gevoel is er nog steeds bij Ditcham, die in 2020 zijn werken niet kon testen vanwege de Covid-pandemie: “Boekelo is een heel belangrijk evenement voor de eventingsport. Veel ruiters testen er aan het eind van het seizoen hun paarden, waarmee ze het jaar erop of twee jaar later willen meedoen aan een internationaal kampioenschap zoals de WK of de Olympische Spelen. Jonge paarden vanaf een jaar of negen zie je internationaal op dit niveau bijna nergens anders. Elk evenement heeft zijn eigen uitdagingen. Boekelo is daarin heel uniek, onder meer omdat je de contacten met een behoorlijke groep landeigenaren moet managen en sommige terreinen behoorlijk klein zijn. Ik probeer wel altijd dingen anders te doen dan het jaar ervoor.”
In tegenovergestelde richting
Dat is bij de komende editie sowieso al het geval omdat de deelnemers nu de andere kant op rijden en dus alleen daardoor al geen enkele van de 26 hindernissen precies hetzelfde is als vorig jaar. Een wezenlijk verschil met de voorgaande jaren is dat de belangrijkste van de twee watercombinaties nu al vroeg in het parcours moet worden overwonnen. Het is per traditie de meest selectieve scherprechter in het circa zes kilometer lange traject, waar ook steevast verreweg de grootste drommen toeschouwers zich verzamelen.
Al vroeg in de uithoudingsproef op zaterdag krijgen de deelnemers op de hindernissen 3 en 4 te maken met de bijzondere en met MIM-clips uitgeruste picknicktafels, waarvan Adrian Ditcham hoge verwachtingen heeft. “Het zijn tafels die inklappen als er te veel druk op wordt uitge- oefend, waardoor ernstige ongelukken voorkomen kunnen worden”, aldus de Engelsman. “Die zijn echt opwindend.”
Oog voor details
Na negentien jaar Sue Benson drukt Adrian Ditcham alweer geruime tijd op een prima manier zijn stempel op het meest selectieve onderdeel van de veelzijdigheidswedstrijd. Waar Jan Stokkentre, als ‘Mister Military’ van het eerste uur, dat deed met imposante bouwsels toont de meer ingetogen Engelsman vooral oog voor mooie en speelse details. Hij heeft daarbij net als zijn voorgangster onvoorwaardelijk de steun van zijn assistent Gary Podmore, de man die in de praktijk de meeste werkzaamheden voor het realiseren van de obstakels voor zijn rekening neemt en daarom heel veel van zijn tijd in Twente doorbrengt. Ditcham: “Gary is voor mij de onmisbare sleutel naar de organisatie.”
Zelf trad Adrian Ditcham onlangs nog weer op in de eveneens hoog aangeschreven en traditierijke Military in het Engelse Burghley. Sinds vijf jaar is hij daar de assistent van parcoursontwerper Derek di Grazia “Daar kom ik al vanaf het begin van de jaren negentig.”
Maar nu is Boekelo weer even zijn thuis. Dat er tijdens de crosscountry ook volop beweging is in de tenten rondom het wedstrijdterrein is volgens Adrian Ditcham een van debelangrijkste aspecten in zijn werk. “Er gebeurt veel op het gebied van business-to-business. De organisatie doet het op dat gebied heel goed. Het is anders gewoon bijna onmogelijk om een evenement van deze omvang financieel mogelijk te kunnen maken. Het levert ook een prachtige sfeer op, die iedereen voelt.”
Ook voor hem telt echter de veiligheid van paard en ruiter het zwaarst. Waarbij dit keer als extra niet onbelangrijk aspect meetelt dat in Boekelo behalve zoals gewoonlijk de strijd om het nationaal kampioenschap ook de finale van strijd om de Nations Cup wordt afgewerkt. Een extra uit- daging voor Andrew Ditcham en zijn team. “Dat betekent dat er ook ruiters zijn die nog niet direct dat niveau hebben. Je wilt een goede competitie, maar als parcoursbouwer ook vooral dat iedereen, ruiters en paarden, safe naar huis komt.”